om overal woestijn te vinden

Louise van der Veen

je kijkt in de achteruitkijkspiegel en graaft ruis op

ik blast Chan Chan uit de autoradio om je te kalmeren

ik druk elke 4 minuten en 16 seconden op repeat

ik knoop met mijn vinger alles aan elkaar

korrels zand op het dashboard blaas ik weg

ik draai de volumeknop steeds verder open

tot de versnellingspook in je hand niet langer slingert

de circuskooi in je hoofd eerst ontbonden

vervolgens opgebrand

ik speel het nummer af tot oogcontact en opgebroken snelheid

deze magere werkelijkheid in je hoofd onherhaalbaar

ik beloof: het geblakerde wegdek koel ik voor je af