we beginnen gericht er hangt iets van zuur
zweet keurig opgeborgen tussen mijn beddengoed
we beginnen gericht
Het is aan de auteur
om de choreografie van het koor op zich te nemen
het bed is warmer dan het hoort te zijn
er is ons gezegd dat er niet te beginnen valt als
er niet wordt begonnen we mogen
dankbaar wezen dat er nog wordt geluisterd
Wie was dat dan?
Wat was er dan?
Ssst… ze spreken
HET KOOR
heerlijke melk die wordt bewaard tot het grote grote einde
arme stakkers een beetje in de war een klein beetje maar
luister nou toch verdwijn niet zowaar verwees jezelf of nou
Het is aan de regisseur
om te bepalen wie eerst mag
we beginnen zonder te bibberen we
dansten in mijn droom vannacht
als ik haar met mijn voeten na probeer te stippelen
kan ik de beweging niet meer vinden
[er wordt gelachen in de zaal]
HET KOOR
lieve stakker begin iets anders te worden of te zijn
vergeet een keer je lakse ledematen waar verlangen schuilt
hoe het hoort doet er niet meer toe waar is de haast gebleven
[je hoeft geen goede speler te zijn] Het is aan de dramaturg
[maar je moet wel kennis hebben van het spel] om de verwachtingen te temperen
we verwachten lang niks het zingt
ons toe zakt door het bed het begint
nergens of we kunnen het begin gewoon niet meer zien