de kogels zijn nat zoals ze zacht zijn

Tijdens de afgelopen Vuurlanddag namen Jarmo van Dam, Julia Jacobs,
Jana van der Hak en Louise van der Veen een afbeelding mee en gaven die door aan elkaar. Bij de gevoelens die de beelden opriepen maakten ze een gedicht. Deze week is Jarmo van Dam aan de beurt. Bekijk de inspiratiebron hier.

*

de kogels zijn zacht zoals ze nat zijn

je bent tien minuten van het schot verwijderd
maar de regen wacht nog even op je
als je lang genoeg wacht
zal de kleur terug in je trekken

een spons met een pipet voldruppelen
alsof het vergif is
alsof je met hakken uit zou halen
alsof je de trein
alsof je je afspraak zou mislopen
alsof je met een flits zou vertrekken
hoe pissebedden je restanten verkennen
terwijl je door de richels van de stad wegsijpelt
vergaat in bewijsstukken

massief grauw vult spiegelingen op
omstanders zijn slapende vuurtorens
vlammen in een peuk in een zwerfsteenstraat
uit focus word je vastgelegd

regen heeft een uitdovende werking
de krijtcontouren van je bestaan
weggespoeld