het eerste verkeer van de dag en het blauw flikkerend dwaallicht
lokken mijn ogen in ritmische vegen over de muur
en als onze vingers zo verstrengeld
in een schaduwspel van dieren
kan ik me het doorzichtig geworden zilveren idee bijna voorstellen
veilig ingekaderd en herkenbaar op de muur
weg uit dit krakende bed deze klamme lakens