het bed vormt een grondgebied
overal vel om nagels in te duwen
het witte laken nog onbepaald terrein
het mag geen naam hebben
de kromming van mijn rug schept het kader
voor dit contract
mijn nek is blauw, door de jaren heen ben ik
meermaals afgeknepen en weer bevrijd
met je wijsvinger tast je kloppend naar de plekken van verval
je blijft hangen bij de ingekeepte basis van mijn hals
zegt hier, hieronder ben je breekbaar
dan ontspoort de adem
soms krab je iets weg