Zeven gedichten voor Emma Hauck

17

de waanzin wordt door licht omkaderd

Lena Claessen

de waanzin wordt door licht omkaderd

er staan bouwlampen gericht op de lichamen
van de waanzinnige vrouwen

vitale organen de neonsterren
die voorheen met kleefgum
op hun plafonds hingen

aderen snelwegen
in de ring rond grote steden

alles raast
zelfs hun zwijgen raast onverstoord voort

de vrouwen richten hun borst
naar de lage zon boven het recreatieveld
waar de gesloten instelling op uitkijkt

reiken me dan hun handen toe
in hun palmen brandt fel licht
waarin licht waarin licht