je wil weten of emma nog steeds op een antwoord wacht
emma werd in negentienhonderdnegen
opgenomen in een kliniek in heidelberg
haar potloodbrieven aan haar geliefde
werden nooit verstuurd, een psychiater nam ze op
in de prinzhorn collectie waarin meer dan twintigduizend werken
uit de instelling zijn bewaard
haar brieven worden beschreven als asemisch schrift
waarin elke vorm van semantische inhoud
is weggedreven
als ze later in musea geëxposeerd worden, wordt emma gedoopt
tot outsider artist — zelf is ze dan al decennia overleden
ook vandaag schrijf ik emma’s naam op vellen printpapier
probeer ik te bedenken of ze haar schouders op zou halen
als ik haar opbiecht dat ik steeds vaker naar de brieven kijk
vaaglijk mijn eigen handschrift in de hare herken