wij: twee mensen in een rode auto omringd door bergflanken

Tijdens de afgelopen Vuurlanddag namen Jarmo van Dam,
Julia Jacobs, Jana van der Hak en Louise van der Veen een afbeelding mee en gaven die door aan elkaar. Bij de gevoelens die de beelden opriepen maakten ze een gedicht. Deze week besluit Louise van der Veen de reeks. Bekijk de inspiratiebron hier.

*

wij: twee mensen in een rode auto omringd door bergflanken

ik zit achterin en overal liggen kampeerspullen
een klein couveusetrauma hangt als een oranje gordijn
tussen ons en de snelweg in

zand plakt aan de rode leren stoel
schuurt bij elke hobbel tegen mijn bovenbenen

je zou me vaker een vraag kunnen stellen zeg je
zo is het een taxi, kop-staartbotsing met kans op whiplash
zo vormen we tuimelkruid en vangen wind

de tentstokken knallen tegen het kratje aan
je zet de twin peaks-jazz op de radio steeds luider
ik zou mijn stem kunnen verheffen om te zeggen
kijk ik heb je lucht gegeven
ik lig flets en leeggelopen aan je linkerzijde in het zand

ik schraap onze oude geboortepatronen van het asfalt weg
om de huid nog een keer van het lichaam te scheiden
ik raak gevuld met vliegen, alsjeblieft haal je handen van het stuur
trek de slangen uit de grond en zet me op